De plaats waar zich nu het stadspark bevindt heeft een vrij belangrijke rol gespeeld in het Antwerps verleden. Zijn driehoekige vorm ontleent het park aan de oorspronkelijke vorm van het lunet Herentals, een vooruitgeschoven militaire vestiging in de verdedigingswal rond Antwerpen. Het oorspronkelijke parkontwerp is van de hand van F. E. Keilig ( 1827 - 1895), en werd gerealiseerd in 1867 – 1869.
Dit park, oorspronkelijk samen met de Leien een onderdeel van een stedenbouwkundig uitbreidingsplan van Antwerpen en hoofdzakelijk bedoeld om te flaneren, is ondertussen een belangrijke binnenstedelijke groene ruimte geworden en is in heel de stad Antwerpen een begrip. Het parkgebruik is geëvolueerd van flaneren naar sport en spel, van passief toekijken naar actieve beleving  De huidige parkaanleg is echter nog steeds terug te brengen op de originele tekening van Keilig en is in die zin niet mee geëvolueerd, waardoor dit park de hedendaagse behoeften slechts gedeeltelijk of zelfs niet kan invullen.
De stad Antwerpen wenst voor het stadspark een ambitieuze visie te ontwikkelen die vertaald wordt in een parkontwerp. Dit ontwerp moet een antwoord bieden op de gewijzigde behoefte aan gebruik van de openbare groene ruimte in een erg dicht bebouwd stedelijk gebied. Dit ontwerp heeft respect voor de historische achtergrond van de ruimte en het oorspronkelijk ontwerp, maar vult op een verfijnde hedendaagse manier de wensen van de parkgebruiker in. Stad Antwerpen wenst dat het nieuwe stadspark een ruimte is waar diverse individuele of gegroepeerde parkgebruikers de mogelijkheid hebben om een brede waaier aan passieve en actieve recreatieve mogelijkheden in een groene parkomgeving te beleven. Het nieuwe park vertrekt hiervoor vanuit het historische parkontwerp, maar Stad Antwerpen heeft tevens de ambitie om dit project voorbeeldstellend te laten zijn voor de manier waarop historisch parkerfgoed een nieuwe, uitgebreide en hedendaagse functie  kan vervullen in het stedelijk weefsel